Ga naar inhoud (ALT + C)

KORT over het werk

Terug naar overzicht

titel TRUST ME
jaar van realisatie 2003
naam kunstenaar(s)
locatie winkelcentrum binnenstad (bekijk het werk op de kaart)
materiaal gele plastic tas
herkomst opdracht SHOPPING / Fundament
eigenaar n.v.t.
afbeeldingen
klik voor vergroting
klik voor vergroting

Daniele Buetti houdt zich in zijn werk bezig met alle mogelijke manifestaties en facetten van het consumptiesysteem: symbolische ruil, schoonheid, het publiek maken van het private, het fenomeen star, de media. Buetti doet dit doorgaans door zich beelden uit de mode en cosmetica alsmede allerlei leuzen uit de media en populaire cultuur toe te eigen om die vervolgens in een nieuw verband te presenteren.

Buetti kreeg internationale bekendheid met zijn scarrings op supermodellen; hij bekraste de achterkant van tijdschriftfoto's van internationale modellen met alombekende merknamen als IBM, Unilever, Nike, Armani etc. Vervolgens fotografeerde hij deze bekraste foto's opnieuw, waardoor het lijkt of de modellen de brandnamen op hun lichaam gescarred hebben. Het effect is begerenswaardig en afstotend tegelijk. Naderhand combineerde Buetti deze beelden met lichtboxen waarop frases staan, die rechtstreeks ontleend lijken aan de popmuziek en de hippere lifestylemagazines, zoals Wish you were here, I miss you, Forever, Touch me here, Dreams result in more dreams, When did I last cry in front of another person? Dergelijke leuzen, hoe naïef en loos ze ook zijn, hebben een enorme verleidingskracht. In al het werk van Buetti valt onmiddellijk de low tech kwaliteit op. Deze nonchalance is een bewuste strategie en in die zin hebben Buetti's werken niets van doen met de high tech glossy beeldproducten uit de commercie en popcultuur. Toch zou het te eenvoudig zijn om Buetti's werk alleen uit te leggen als kritiek op de cultuur waaraan hij zijn beelden ontleent. Buetti's houding is juist uiterst dubbelzinnig. Hij bekritiseert én omarmt de commerciële beeldtaal. De kunstenaar erkent de kracht van de verleiding, die als geen ander de commerciële beeldtaal beheerst. Buetti approprieert deze taal en transformeert haar tot een nieuwe, meer gelaagde verleidingstaal, die op haar beurt weer fascinatie oproept en vragen stelt over schoonheid en individualiteit, over waarde en over de status van het beeld.

Voor Shopping wilde Buetti een minimaal beeld met een maximale output concipiëren. Hij greep daarbij terug op een strategie die hij in zijn project Flügelkreuz (1989-1993) ontwikkelde. In plaats van een beeld of een object uit de commercie van alledag in een artistieke context te presenteren, laat hij kunst onderdeel uitmaken van de dagelijkse routine. Buetti ontleedde daarbij het fenomeen shopping tot op het bot. Dat bot is niet het commerciële product zelf, maar de drager ervan; Buetti ontwierp een plastic tas, die gedurende een bepaalde periode door 60 winkels in de Tilburgse binnenstad bij aankoop van een product uitgegeven wordt, in plaats van de eigen tas. Het beoogde effect zal duidelijk zijn. Geheel in de lijn van zijn oeuvre ontwierp Buetti echter geen glossy papieren tas, maar een standaard plastic tas. De citroengele tas, in vier verschillende formaten, draagt enkel de tekst Trust me, in een groot korps dat van veraf leesbaar is. De tekst verleidt en dwingt en verwijst naar ons vertrouwen dat we hebben in commerciële producten, die vaak letterlijk onder onze huid zitten en die via vernuftige reclamestrategieën als good fellas in ons onderbewustzijn vertoeven. Tegelijkertijd verwijst de tekst ook naar de drager van de tas, die met zijn tas juist demonstreert een betrouwbare deelnemer aan het consumptiecircus te zijn.

c/o Pictoright, Amsterdam; foto´s Peter Cox

Gerelateerde werken