Ga naar inhoud (ALT + C)

KORT over het werk

Terug naar overzicht

titel De Scherf
jaar van realisatie 1997
naam kunstenaar(s)
locatie Heuvelring (bekijk het werk op de kaart)
materiaal brons, sokkel roestvaststaal
herkomst opdracht Geschenk van Carnavalsstichting Tilburg aan de gemeente Tilburg
eigenaar Gemeente Tilburg
kunstroute
links http://www.kunstwan.nl
afbeeldingen
klik voor vergroting
klik voor vergroting
klik voor vergroting

In het kader van het lustrum 3x11 jaar bestaan (wat betreft het openbaar carnaval) is door de Carnavalsstichting Tilburg het kunstwerk aangeboden aan de Tilburgse bevolking. Evenals elf jaar eerder wilde de Carnavalsstichting van 'Kruikenstad' iets blijvends aanbieden. Toen was de 'kruikenzeiker' aangeboden, die nu op het pleintje staat aan het begin van de Nieuwlandstraat. In eerste instantie wilde de stichting een ontluikende kruik aanbieden. Na overleg met het gemeentebestuur en de Tilburgse Kunststichting heeft Twan Hendriks het werk 'de scherf' gemaakt.

De Scherf werd op het Piusplein steeds gebruikt om er fietsen tegen te stallen gezien de officiële fietsbeugels vlakbij het kunstwerk waren geplaatst. Daarnaast was er sprake van een groeiend aantal terrasjes van de café´s op het plein. Toen het beeld werd omver gereden en de sokkel werd hersteld gaf het aanleiding tot herplaatsing zodat het beeld beter tot zijn recht kwam. Het werd het nieuwe plantsoen voor het Binnenstadshuis aan de Heuvelring. De herplaatsing vindt plaats tijdens carnaval 2005 wat geen mooier moment kan zijn.

Twan Hendriks is geobsedeerd door het absolute, door de schoonheid, door de harmonie, een rasromanticus. In zijn eerste periode heeft hij die schoonheid bijna fotografisch in beeld gebracht. In zijn volgende periode verschijnt de verscheurde werkelijkheid. Zijn obsessie voor de schoonheid blijft, maar gaandeweg wordt duidelijk dat die schoonheid zich niet veilig op laat bergen, dat haar confrontatie met het leven onontkoombaar is. En in die confrontatie blijkt dat werkelijkheid en schoonheid elkaar niet verdragen kunnen. Op het moment dat die schoonheid in werkelijkheid beleefd moet worden explodeert ze, waardoor die werkelijkheid nooit méér is dan een verzameling van scherven, van splinters en brokstukken ervan. Op die manier ontstaat een nieuwe werkelijkheid. Een werkelijkheid die ons in staat stelt om met die schoonheid, dan maar versplinterd, om te gaan.

Bron: brochure Tilburgse Kunststichting Kunst en bedrijven nummer 1